کسی وسط خیابان گوشی‌اش را درمی‌آورد و می‌نویسد «تعمیر لپ‌تاپ نزدیک من». در همان لحظه سایت قشنگت، مقاله‌هایت و عنوان‌هایی که با دقت نوشتی هیچ‌کدام اول دیده نمی‌شوند؛ اول یک نقشه دیده می‌شود. اگر داری دنبال ثبت کسب و کار در گوگل مپ می‌گردی، برای همین لحظه است، و برای کسب‌وکار محلی پروفایل نقشه احتمالا بیشتر از خود سایت مشتری می‌آورد. این نوشته اول کوتاه می‌گوید ثبت چطور انجام می‌شود، و بعد به بخشی می‌رسد که معمولا گفته نمی‌شود: بعد از ثبت، چه چیزی تعیین می‌کند روی نقشه دیده شوی یا نه.
کسب‌وکار، نام و نشانی‌های این نوشته فرضی‌اند.
ثبت کسب و کار در گوگل مپ، کوتاه
ثبت رایگان است. پروفایل کسب‌وکار از بخش کسب‌وکار گوگل یا از گزینه‌ی افزودن مکان در خود برنامه‌ی نقشه ساخته می‌شود، و اگر کسی قبلا مکان تو را ثبت کرده، به‌جای ساختن پروفایل تازه، مالکیت همان را می‌گیری. بعد از ثبت، گوگل می‌خواهد مطمئن شود این کسب‌وکار مال توست، و روش تایید را خودش تعیین می‌کند. برای کسب‌وکار ایرانی همین مرحله گاهی به محدودیت‌های دسترسی می‌خورد و تجربه‌ها یکسان نیست؛ نقشه‌ی «نشان» هم ارزش ثبت دارد، چون بخش بزرگی از جست‌وجوی محلی داخل کشور از آن‌جا می‌آید.
سه چیز را از همان روز اول درست وارد کن:
- نام، نشانی و تلفن دقیقا مثل نسخه‌ی رسمی‌ای که پایین‌تر می‌سازی.
- عکس واقعی از محل کار، نه عکس آماده. و ساعت کاری به‌روز؛ ساعت غلط از نبودنش بدتر است، چون کسی می‌آید و در بسته است.
- اگر در خانه کار می‌کنی، لازم نیست نشانی خانه‌ات عمومی شود. بیشتر سرویس‌های نقشه گزینه‌ی محدوده‌ی خدمات دارند، بی‌نشانی دقیق. از آن استفاده کن، نه از یک نشانی ساختگی که هم اعتبار می‌برد هم یک تناقض تازه می‌سازد.
چرا ثبت به‌تنهایی کافی نیست
بیشتر صاحبان کسب‌وکار دو جمله را درباره‌ی خودشان مطمئن‌اند: «می‌دانم مشتری چه جست‌وجو می‌کند» و «نشانی و تلفنم همه‌جا هست و همه‌جا یکی است.» هر دو از ذهن خود ما می‌آیند، و گوگل ذهن ما را نمی‌خواند.
اولی درباره‌ی کلمه‌هاست. ما با واژه‌های صنعت فکر می‌کنیم و مشتری با واژه‌های مشکلش. تعمیرکار می‌گوید «ارتقای حافظه»؛ کسی که مشکل دارد می‌نویسد «لپ‌تاپم خیلی کند شده». ارزان‌ترین منبع کلمه‌ی واقعی همین الان در گوشی توست: پیام‌ها و دایرکت‌ها و تماس‌های ماه گذشته. ده جمله‌ای را که مشتری‌ها با آن سراغت آمدند کلمه به کلمه بنویس، نه با ترجمه‌ی خودت، و همان واژه‌ها را در توضیح پروفایل و دسته‌ی کسب‌وکار به کار ببر.
دومی درباره‌ی نشانی است، و برای نقشه از اولی مهم‌تر. گوگل از جاهای مختلف اینترنت می‌خواند که این کسب‌وکار کیست و کجاست. برای یک ماشین، «خیابان» با «خ» دو رشته‌ی متفاوت است، شماره با خط تیره و بی‌خط تیره دو رشته است، و در فارسی اسمی که یک جا با نیم‌فاصله و یک جا با فاصله‌ی کامل نوشته شده، دو اسم است. همین تفاوت‌های کوچک کافی است که گوگل مطمئن نباشد این‌ها همه یک کسب‌وکارند. قاعده‌ی اصلی: یکدستی از کامل بودن مهم‌تر است. یک نسخه‌ی رسمی انتخاب کن؛ مهم نیست کدام، مهم این است که از این به بعد فقط همان باشد.
جدول پانزده‌خانه: یکدستی را با عدد بسنج
«تقریبا همه‌جا یکی است» قابل سنجش نیست. یک تعمیرگاه فرضی لپ‌تاپ در شیراز به اسم رایان‌سرویس را در نظر بگیر که نام و نشانی و تلفنش را در پنج جا داده. نسخه‌ی رسمی را فوتر سایت می‌گیریم، چون بیشتر از بقیه تکرار شده. هر جا را عینا کپی می‌کنیم، حتی فاصله‌ها، و هر خانه را با نسخه‌ی رسمی مقایسه می‌کنیم:
| جا | نام | نشانی | تلفن |
|---|---|---|---|
| فوتر سایت (نسخه‌ی رسمی) | درست | درست | درست |
| صفحه‌ی تماس سایت | بی «شیراز»، با فاصله | مخفف «خ زند، پ ۱۲۰» | با خط تیره |
| اینستاگرام | بی «شیراز» | فقط «شیراز، زند» | یک شماره‌ی موبایل دیگر |
| گوگل مپ | فاصله به‌جای نیم‌فاصله | درست | درست |
| فاکتور | درست | با «طبقه‌ی دوم» اضافه | درست |
هفت خانه از پانزده درست است. این عدد را با تاریخ بنویس، چون سه ماه دیگر دوباره می‌گیری‌اش. ولی مهم‌ترین قدم این است که هشت اختلاف را هم‌وزن نبینی:
- بحرانی: شماره‌ی کاملا متفاوت در اینستاگرام. یک شماره‌ی ثابت و یک موبایل، از نگاه ماشین، شبیه دو کسب‌وکار است نه یک کسب‌وکار با دو راه تماس. اگر واقعا دو شماره داری، حذف لازم نیست؛ هر دو را همه‌جا کنار هم بنویس. یکدستی یعنی همه‌جا یکی، نه همه‌جا کوتاه.
- جدی: نشانی ناقص «شیراز، زند» که به هیچ نشانی مشخصی نمی‌رسد.
- متوسط: «خ» به‌جای «خیابان» و اسمی که یک جا «شیراز» دارد و یک جا ندارد.
- کم: خط تیره‌ی شماره که بیشتر سیستم‌ها یکی‌اش می‌کنند، و نیم‌فاصله‌ی اسم؛ که در فارسی از انگلیسی مهم‌تر است چون آن‌جا این مسئله اصلا وجود ندارد.
- اصلا اختلاف نیست: «طبقه‌ی دوم» در فاکتور. اطلاعات بیشتر است، نه متناقض. یکدستی یعنی نبود تناقض، نه یکسانی حرف‌به‌حرف.
و حالا ببین کار کجا جمع شده: شش ضربدر از هشت فقط در دو جاست، صفحه‌ی تماس سایت و اینستاگرام. با یکی کردن همین دو جا، نمره از هفت به سیزده از پانزده می‌رسد، و دو خانه‌ی باقی‌مانده یکی کم‌اهمیت است و یکی اصلا اختلاف نیست. این همان چیزی است که یک کسر می‌دهد و یک حس نمی‌دهد: اینکه کار دقیقا کجا جمع شده.
شماره تلفن کسب و کار در گوگل را چطور بنویسی
در پروفایل نقشه و در داده‌ی ساختاریافته‌ی سایت، شماره باید شکل بین‌المللی داشته باشد تا روی موبایل با یک لمس کار کند: صفر اول برداشته می‌شود و جایش +98 می‌آید. رایج‌ترین خطا نگه داشتن همان صفر بعد از +98 است. و ارقام باید انگلیسی باشند؛ ابزارهای تست ارقام فارسی را نمی‌شناسند.
دو جایی که این حساب گول می‌زند
اول: اگر نمره‌ات نزدیک کامل شد، احتمالا خانه‌ها را از حافظه پر کرده‌ای، نه با کپی. پروفایل شبکه‌ی اجتماعی را واقعا باز کن؛ اگر نشانی آن‌جا فقط اسم شهر است، خانه‌اش ضربدر است. و اگر واقعا هر پانزده خانه یکی بود، ستون ششمی اضافه کن: ساعت کاری، که معمولا یک بار در نقشه ثبت شده و دیگر به‌روز نشده.
دوم: یکدستی کامل روی اطلاعات غلط هم ممکن است. ابزار تست فقط ساختار را چک می‌کند؛ می‌پرسد «فیلد تلفن پر است و شکلش درست است؟» نه «این شماره مال توست؟». یک بار شماره را با گوشی خودت بگیر و نشانی را روی نقشه نگاه کن. سی ثانیه است.
و یک وسوسه که باید از همین اول کنار گذاشت: امتیاز و نظر ساختگی. ستاره در نتیجه‌ی جست‌وجو دیده می‌شود، ولی خلاف قواعد گوگل است، قابل کشف است، و مهم‌تر از همه مشتری می‌فهمد. پنج نظر واقعی از صد نظر ساختگی ارزشمندتر است.
کار امروز و مرزها
جدول پنج در سه را بکش: فوتر سایت، صفحه‌ی تماس، شبکه‌ی اجتماعی، نقشه، و فاکتور یا امضای پیامک؛ در سه ستون نام، نشانی و تلفن. هر خانه را عینا کپی کن، نسخه‌ی رسمی را بالای جدول بنویس، تیک یا ضربدر بزن و نمره را به‌صورت کسر با تاریخ امروز ثبت کن. اختلاف‌های بحرانی و جدی را همین امروز درست کن و نمره‌ی دوم را کنار اولی بنویس، نه جایش. تا وقتی این جدول یکدست نشده، پروفایل تازه‌ای نساز؛ وگرنه فقط نسخه‌ی ششمی به تناقض‌ها اضافه کرده‌ای.
اگر کسب‌وکارت کاملا آنلاین است و مشتری هیچ‌وقت به نشانی فیزیکی نمی‌آید، ستون نشانی برایت معنای کمی دارد و پروفایل کسب‌وکار محلی اولویتت نیست. و بالا بردن این نمره تضمین نمی‌کند روی نقشه بالا بیایی؛ فقط یک شک را از ذهن گوگل برمی‌دارد. اینکه کی و کجا نشانت بدهد، دست خودش است.
برای اینکه ببینی وضع کسب‌وکارت روی نقشه و جست‌وجوی محلی چطور است، نمره‌ده رایگان سلامت سئوی محلی را پر کن. اگر جدولت را کشیدی و دیدی کار از یکدستی گذشته و سایتت هم دیده نمی‌شود، جزئیات راهکار جامع سئو را ببین. و برای پرسیدن تجربه‌ی بقیه با تایید پروفایل نقشه، به گروه تلگرامی ما بپیوند.
